ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΙΛΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ
"Μην μελετάς απλά την Ιστορία. Ζήσε την!"
Πρό της Γραμμής Μεταξά

     Από τις 5.30 μμ εξαπολύεται νέα επίθεση. Αεροπλάνα Stuka ρίχνουν το καταστροφικό τους φορτίο επάνω στις εχθρικές θέσεις. Μαζικά πυρά πυροβολικού σφυροκοπούν τις θέσεις του εχθρού και σκάζουν με πολύ κρότο εκεί πέρα. Εμείς αναπνέουμε ανακουφισμένοι. Μετά από έναν τέτοιο καταιγισμό πυρός, οι αντίπαλοί μας δεν θα μπορέσουν πλέον να αντισταθούν.
     Μόλις έπεσε και η τελευταία βόμβα των Stuka και κατόπιν η τελευταία οβίδα πυροβόλου, τότε αρχίζουν να προχωρούν ασυγκράτητα τα χαλύβδινα τέρατα, τα πυροβόλα εφόδου, φθάνοντας σε λίγο επάνω στο επίπεδο έδαφος του αυχένα.
     Στριμωγμένα μεταξύ τους και τα τέσσερα αυτά πυροβόλα ανεπτύχθησαν εκεί στην κορυφή του αυχένα. Με κρότους και θορύβους και με ταχύτατες ομοβροντίες ξερνούν τώρα τις οβίδες τους εναντίον των Ελληνικών οχυρών θέσεων (bunker). Και τώρα το πεζικό που ήταν στριμωγμένο και συγκεντρωμένο πίσω από την κορυφή του σε θέσεις ετοιμότητας, αρχίζει την επίθεση.
     Τότε ακούστηκαν σφυρίγματα και βόμβοι και πλαταγίσματα και κρότοι και δονήσεις γύρω μας εδώ στον αέρα!
     Η γη σείεται!
     Πέτρες και σκόνη, κορμοί δέντρων και όγκοι χωμάτων στροβιλίζονται στον αέρα και πέφτουν επάνω μας με κρότο. Ο Έλληνας έχει στρέψει όλα τα πυρά των γύρω λόφων εναντίον μας. Με πυρά από όπλα όλων των διαμετρημάτων μας κτυπά από παντού. Το πεζικό πηδά πάλι πίσω στις αρχικές του θέσεις.
     Για μερικά λεπτά εμπρός στα πυροβόλα μας δεν υπάρχει τίποτε να δούμε. Έχουν γεμίσει από σκόνες και χώματα από τις οβίδες που εξερράγησαν εκεί γύρω. Βολές με πλήρη ευστοχία και με φοβερό πάταγο, έπεσαν πάνω στα ασπίδια των πυροβόλων μας. Αυτό διαπιστώθηκε από το γεγονός ότι δεν θα ξαναδούμε πλέον κανένα από εκείνους τους γενναίους άνδρες μας, οι οποίοι έπεσαν νεκροί την στιγμή εκείνη. Χωρίς προστασία παραδόθηκαν στο εχθρικό πυρ. 
     Μία νέα απόπειρα επιθέσεως υπό κάλυψη φαίνεται αδύνατη. Πως θα μπορούσαν οι οδηγοί των αυτοκινούμενων πυροβόλων μας να τα ξαναφέρουν πίσω στο στενό μονοπάτι, στις θέσεις που ήταν προηγουμένως (πριν την επίθεση εκείνη), εκεί όπου ήμασταν καθηλωμένοι, εφ’ όσον οι οδηγοί δεν είχαν καμία δυνατότητα να βλέπουν πίσω τους τι γίνεται και που πηγαίνουν. Μία παρέκκλιση έστω και λίγων εκατοστών από το μονοπάτι εκείνο, θα είχε ως αποτέλεσμα την πτώση τους σε μεγάλο βάθος μέχρι κάτω χαμηλά στο έδαφος.
     Και όμως τα καταφέρνουν!
     Αισθάνομαι ανακούφιση καθώς βλέπω τα πυροβόλα μας να έχουν γυρίσει πίσω στο μονοπάτι. Εδώ υπάρχει κάποια κάλυψη. Ο γεμιστής του πρώτου από τα τέσσερα πυροβόλα μας είναι νεκρός. Σκοτώθηκε από θραύσμα οβίδας που πέρασε από κάποιο άνοιγμα τυχαία, πίσω από το ασπίδιο(7)Όλοι οι άλλοι άνδρες μου παρέμειναν σώοι.
     Αλλά πως είναι τα πυροβόλα! Τι εικόνα παρουσιάζουν! Ένας σωρός από λαμαρίνες είναι τα προστατευτικά καλύμματα των ερπυστριών τους, αλλά και τα υπερκείμενα μέρη των πυροβόλων ήταν διάτρητα, κομμένα και σχισμένα. Τα χοντρά ασπίδια των πυροβόλων φέρουν βαθειές χαραγματιές, τα ίχνη δηλαδή των εχθρικών βλημάτων. Και όμως άντεξαν! Την στιγμή αυτή έχουμε απεριόριστη εμπιστοσύνη στο καινούριο μας αυτό όπλο.
     Περνούμε την νύκτα ξαπλωμένοι κάτω από τα πυροβόλα μας. Έτσι μπορούμε να αισθανόμαστε κάπως προστατευμένοι.
 
7η Απριλίου 1941 (Δεύτερη ημέρα επιθέσεως) : Με το χάραγμα της ημέρας αρχίζει μία ψιλή βροχή η οποία σιγά-σιγά γίνεται πιο ισχυρή. Η ημέρα περνάει χωρίς αξιόλογες εχθροπραξίες. Το πυροβολικό και τα υπόλοιπα όπλα του εχθρού μας ενοχλούν πολύ. Το πεζικό που την προηγούμενη ημέρα είχε βαριές απώλειες πρέπει να οργανώσει τις νέες θέσεις του.
     Το βράδυ της προηγούμενης, λίγο πριν αρχίσει η επίθεση, ο Ταγματάρχης Ένς Διοικητής του 2ου Τάγματος με μία χούφτα τολμηρών ανδρών, πέτυχε να διαβεί τα όρια που κρατούσαν οι Μονάδες μας και καλυπτόμενοι από το σκοτάδι, κινήθηκαν ανάμεσα στις χαράδρες και τα φαράγγια προ των εχθρικών οχυρωματικών θέσεων ελπίζοντας να φθάσουν στην νότια όχθη του ποταμού και με ένα τέχνασμα να καταλάβουν ανέπαφη την σημαντική γέφυρα πο υπήρχε εκεί.
     Η ημέρα περνάει χωρίς να λάβουμε καμία είδηση από τους γενναίους εκείνους συναδέλφους μας. Πολύ μας βαραίνει αυτή η αβεβαιότητα για την τύχη τους.
  
8η Απριλίου 1941 : Το μεσημέρι κάνουμε νέα επιχείρηση εφόδου εναντίον του οχυρού. Το προπορευόμενο πυροβόλο μας ανεβαίνει στην κορυφή του αυχένα και ανοίγει πυρ. Εάν ο αντίπαλος δεν απαντήσει στο επόμενο λεπτό, θα αρχίσει η επίθεση των τμημάτων πεζικού. Το πυροβόλο μας ρίχνει επί 30 ή 40 δευτερόλεπτα, οπότε από την άλλη πλευρά αρχίζουν ταυτόχρονα και καταιγιστικά πυρά όλων των βαρέων όπλων εναντίον του. Πάλι αμφιβάλλουμε αν το πυροβόλο μας θα μπορέσει να επιστρέψει πίσω στην θέση του αβλαβές, έπειτα από τέτοια κόλαση πυρός. Και όμως και αυτή την φορά γίνεται το θαύμα. Κινήθηκε πάλι προς τα πίσω σχεδόν ανέπαφο. Κανένας άνδρας από το πλήρωμά του δεν χάθηκε. Πήδησα γρήγορα προς το μέρος του και με χειραψία συνεχάρην τον αρχηγό του πληρώματός του.
     «Τώρα ακόμη μία φορά θα μιλήσει το πυροβολικό μας» είπα «το οποίο θα προσπαθήσει να αναγκάσει τις εχθρικές πυροβολαρχίες να σιγήσουν. Σε μισή ώρα περίπου θα επαναλάβουμε την προσπάθειά μας για μία ακόμη φορά.» Ο αρχηγός πληρώματος Μπάουερ με κοιτάζει. «Εντάξει» λέγει. Τίποτε άλλο.
     Η δεύτερη προσπάθεια αποτυγχάνει όπως και η πρώτη. Οι πυροβολαρχίες και τα βαρέα όπλα των Ελλήνων είναι πολύ επιδέξια εγκατεστημένα στις θέσεις τους.
 
9η Απριλίου 1941 : Συσκέπτομαι με τους αρχηγούς πληρωμάτων των πυροβόλων μου οι οποίοι θα ηγηθούν μίας νέας επιθετικής ενέργειας και προβαίνουν στην αναγνώριση του εδάφους. Τότε έρχεται μία πληροφορία που μεταδίδεται από το πεζικό : «Ειδική αγγελία! Η Θεσσαλονίκη συνθηκολόγησε!». Υπό την επίδραση του γεγονότος της συνθηκολογήσεως της Στρατιάς της Μακεδονίας(8) θα επιτευχθεί επιτέλους και παράδοση του Ρούπελ με όλα τα γύρω Οχυρά του, στις 10 Απριλίου μετά από σκληρές μάχες, υποκύπτοντας στην απαίτησή μας να καταθέσουν τα όπλα άνευ όρων.
     Μέσα στην πολύπλοκη κατασκευή με πολλούς ορόφους από βράχους, με ατέλειωτες διακλαδώσεις, με υπόγειους διαδρόμους και κρυφούς αλλά πολύ καλά προστατευμένους θόλους, το όλο συγκρότημα αποτελούσε ένα αριστοτέχνημα σύγχρονης οχυρωματικής τέχνης.
     Ο Ταγματάρχης Ένς με την μικρή ομάδα του κατάφερε να περάσει τα εμπόδια και να φθάσει στην νότια όχθη του ποταμού Στρούμα (Στρυμόνα). Δεν μπόρεσαν να εμποδίσουν την ανατίναξη της σιδηροδρομικής γέφυρας, αλλά πέτυχαν να καταλάβουν ένα δεσπόζον ύψωμα και να παραμείνουν εκεί επί τέσσερις ημέρες. Ο Ταγματάρχης Ένα και ο  Ταγματάρχης Χόφμαν Σόενμπορν (Hoffmann Schoenborn), ο Διοικητής του δικού μας τμήματος Πυροβόλων Εφόδου(9) παρασημοφορήθηκαν με τον Σιδηρούν Σταυρό (Ritterkreutz Des Eisernen Kreutzes).
     Ο αγώνας μας όμως δεν τελείωσε. Ετοιμάζουμε τα όπλα μας για νέα πολεμική δράση.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
(7) Προφανώς από το άνοιγμα των σκοπευτικών του πυροβόλου Kwk 37 των 75mm L24. Πρόκειται για αδυναμία στην σχεδίαση του μοντέλου B – Ausf B – η οποία θεραπεύθηκε με την εισαγωγή περισκοπικών σκοπευτικών από το Ausf C και μετά.
(8) Πρόκειται για το Τμήμα Στρατιάς Ανατολικής Μακεδονίας – ΤΣΑΜ – υπό τον Υποστράτηγο Μπακόπουλο.
(9) Sturmgeschuetz Abdeilung - Μοίρα Α/Κ Πυροβόλων Εφόδου.




 

Σαν σήμερα..

1821 : Δυνάμεις του Τουρκοαιγυπτιακού στόλου και στρατού υπό τον Καρά Αλή και Ισμαήλ Μπέη Γιβραλτάρ αντιστοίχως καταλαμβάνουν το Γαλαξείδι και το πυρπολούν σε αντίποινα για την ήττα τους στην Σάμο και την Καλαμάτα.


1821 : Μετά τρίμηνη πολιορκία οι Ελληνικές επαναστατικές δυνάμεις υπό τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη καταλαμβάνουν την Τρίπολη, γεγονός πολύ σημαντικό για τις μετέπειτα κατά ξηρα επιχειρήσεις του Αγώνα. Ο Κολοκοτρώνης - σε αντίθεση με τους υπόλοιπους οπλαρχηγούς - είχε κατανοήσει πως η κατάληψη της Τριπολιτσάς θα ήταν πρωταρχικής σημασίας για την επανάσταση, αφού θα επέτρεπε στις ελληνικές δυνάμεις να ελέγχουν τον Μοριά και να καταλάβουν ευκολότερα τις υπόλοιπες περιοχές του. Είχαν προηγηθεί οι σημαντικές επιτυχίες των Ελλήνων στο Βαλτέτσι (12-13 Μαϊου) και τα Δολιανά (18 Μαϊου). Επακολούθησε ανηλεής σφαγή των Τούρκων, στρατιωτών και αμάχων, από τους διψασμένους για εκδίκηση Έλληνες παρά τις προσπάθειες αρκετών οπλαρχηγών να διασώσουν τους αιχμαλώτους, και η Τριπολιτσά παραδόθηκε στις φλόγες.


Εμφάνιση όλων

Επισκέπτες


Eπισκέπτες από τις 1/9/2008: 22103