ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΙΛΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ
"Μην μελετάς απλά την Ιστορία. Ζήσε την!"
Οργανώνοντας στρατούς για Μικρούς Πολέμους

 ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΜΑΣ
     Σε έναν ιδανικό κόσμο, τα πάντα θα γίνονταν στο μικρότερο δυνατό χρόνο με το λιγότερο δυνατό κόπο. Επειδή όμως δεν είμαστε όλοι υποχρεωμένοι να ξέρουμε τα μυστικά των πάντων, παρακάτω θα βρει κανείς μερικές απλές συμβουλές προκειμένου να γίνει η ζωή του πιο εύκολη, όσον αφορά τη δημιουργία ενός στρατού για wargames.
     Αφού λοιπόν διεξάγει κάποιος την έρευνα που χρειάζεται και αγοράσει τις φιγούρες, εκτός φυσικά αν βρεθεί κάποιος καλός άνθρωπος και του τις χαρίσει, θα βρεθεί να έχει στα χέρια του μία ποσότητα μέταλλου ή πλαστικού, η οποία θα πρέπει να μοιάζει με στρατό για wargames, όταν ο επίδοξος παίκτης τελειώσει με αυτή.
     Η βασική αρχή που πρέπει να έχει κάποιος που θέλει να δημιουργήσει έναν στρατό για wargaming, είτε αυτός είναι ιστορικά υπαρκτός είτε ανήκει στο χώρο της φαντασίας, θα πρέπει να είναι αυτή του μέτρου και της ισορροπίας. Επειδή η ασχολία ονομάζεται “war-gaming” και όχι “army-making”, κύριο μέλημα του παίκτη είναι να φτάσει σε ένα σημείο όπου να μπορεί να παίξει κάποια στιγμή με το στρατό που φτιάχνει και όχι να φτιάχνει ες αεί ένα στρατό. Ένας ή δύο λόχοι πεζικού και μία ίλη τεθωρακισμένων είναι αρκετές για να ξεκινήσει κάποιος να παίζει σενάρια για Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, χωρίς να περιμένει πρώτα να φτιάξει ολόκληρη τη Wermacht.
     Ξεκινάμε λοιπόν από τη διάταξη μάχης του στρατού που μας ενδιαφέρει, αυτή δηλαδή που βρήκαμε κάνοντας την έρευνά μας. Απαράβατος κανόνας: ΠΟΤΕ δεν ξεκινάμε να φτιάξουμε όλη τη διάταξη μάχης με τη μία. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, κύριο μέλημα είναι να παίξουμε με το στρατό που φτιάχνουμε. Έτσι και ξεχάσει κάποιος τον τελικό σκοπό του θα απογοητευτεί και θα τα παρατήσει λόγω κούρασης και λόγω έλλειψης αυτοπεποίθησης.
 
     Οργανώνουμε τις φιγούρες στη διάθεσή μας σε όσο το δυνατόν πιο λογικές μονάδες, με βάση τον τρόπο πολέμου του στρατού, τις τακτικές του, την αναλογία των διαφορετικών τύπων στρατευμάτων μέσα στον ίδιο το στρατό και τις βάφουμε μία μονάδα τη φορά. Για παράδειγμα, εάν αποφασίσουμε να φτιάξουμε έναν μακεδονικό στρατό της εποχής του Μεγάλου Αλεξάνδρου, θα είναι καλό να βάψουμε μία ή δύο μονάδες φαλαγγιτών, προκειμένου να αποκτήσουμε έναν βασικό πυρήνα του στρατού, στη συνέχεια μερικές μονάδες υποστήριξης, π.χ. ψιλοί, πελταστές και τέλος μία ή δύο μονάδες ιππικού (φυσικά όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά). Σκοπός μας είναι να έχουμε σε εύλογο χρονικό διάστημα μία μικρογραφία του στρατού, όπως θα είναι αυτός τελειωμένος, ώστε να μπορούμε να τον χρησιμοποιήσουμε άμεσα. Η συμπλήρωση του στρατού θα γίνει με τον καιρό. Λόγω της έμφυτης τάσης μεγαλομανίας των ενασχολούμενων με τα wargames, η ενίσχυση του στρατού που πολεμάει ελλιπής σε ένα τραπέζι με όσο το δυνατόν περισσότερες μονάδες θα είναι από μόνη της κίνητρο για να συνεχίσει κάποιος με τη δουλειά του.  

ΒΑΨΙΜΟ
     Μία ελαφριά χλωμάδα στο πρόσωπο. Το χέρι αρχίζει και τρέμει. Απλώνεται, πιάνει ένα πινέλο. Χοντρές σταγόνες ιδρώτα έχουν κάνει την εμφάνισή τους στο μέτωπο. Τις σκουπίζεις. «Μπορείς να το κάνεις, είναι παιχνιδάκι…» η εσωτερική φωνή ενθαρρύνει. Πιάνεις μία μπογιά και αρχίζεις να την ανακατεύεις. «Θα τα καταφέρεις...», η εσωτερική φωνή συνεχίζει, λιγότερο σίγουρη όμως… Ρίχνεις μία ματιά στο σωρό από τις φιγούρες που έχεις συσσωρεύσει και περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους για βάψιμο. «Όχι, όχι δεν μπορώ, δεν μπορώ, είναι πάρα πολλές!!! Πρέπει να βγω, πρέπει να πάρω αέρα!!!» Ξαφνικά, σε μία κρίση πανικού, πετάς το πινέλο, πετάς την μπογιά και τρέχεις αλλόφρων να ξεφύγεις… Λίγες μέρες μετά, οι φιγούρες βρίσκονται σε ένα κουτί να μαζεύουν σκόνη σε κάποιο ντουλάπι. «Και τα παιχνίδια με κάρτες καλά είναι…», η εσωτερική φωνή σε δικαιολογεί.
     Αν τα πιο πάνω ξυπνάνε κάποιες μνήμες, μην αγχώνεστε. Ναι! Επιτέλους! Φτάσαμε στο θέμα για το οποίο οι περισσότεροι παίκτες έχουν αϋπνίες, εφιάλτες, στομαχικά προβλήματα και γενικά δεν αισθάνονται άνετα. Το βάψιμο ενός ολόκληρου στρατού. Οι ατέλειωτες ώρες που θα τους πάρει, η απέραντη δυσκολία της βαφής μερικών εκατοντάδων φιγούρων, «Ωχ τώρα και ποιος αγοράζει τόσα χρώματα» και «αμάν αυτό πρέπει να βαφτεί με καρφίτσα και όχι με πινέλο», κτλ.
     Το βάψιμο είναι αυτό που κάνει τους περισσότερους νέους στο «άθλημα» να διστάζουν να ασχοληθούν με τη δημιουργία ενός στρατού. Σιγά τα ωά. Φούμαρα. Πολύ κακό για το τίποτα. Όχι, δε γράφω μέσα από κάποιο ψυχιατρικό άσυλο. Αλήθεια λέω. Το βάψιμο δεν είναι σπουδαία υπόθεση. Δηλαδή είναι, αλλά δεν είναι για να τα βάφουμε και μαύρα. Δηλαδή είναι για να τα βάφουμε αρχικά μαύρα ή γκρι ή λευκά, ανάλογα με το τι αποτέλεσμα θέλουμε να έχει η τελειωμένη φιγούρα. Και το μάθημα βαψίματος σταματά εδώ, επειδή ο σκοπός του άρθρου δεν είναι να αναλύσει όλες τις πιθανές μεθόδους βαψίματος των φιγούρων, παρά μόνο να δώσει κάποιες γενικές οδηγίες για το φτιάξιμο ενός στρατού. Έτσι προκειμένου να μη σας ζαλίσω με τεχνικές λεπτομέρειες, θα σας πω κάποια απλά πραγματάκια προκειμένου να τελειώσετε μία ώρα αρχύτερα τη δουλειά σας αφενός, αφετέρου να γίνει αυτό όσο το δυνατόν πιο ξεκούραστα.
     Το μυστικό της επιτυχίας για ξεκούραστο βάψιμο είναι η τακτοποίηση του χώρου και του χρόνου που έχουμε στη διάθεσή μας. Ο χώρος είναι μεγάλης σημασίας στο βάψιμο ενός στρατού για wargames και όποιος έχει ασχοληθεί με μοντελισμό θα έχει ήδη καταλάβει τι εννοώ. Χρειαζόμαστε χώρο για την εναπόθεση των άβαφων φιγούρων, για την εναπόθεση των μισοτελειωμένων φιγούρων, για την αποθήκευση των τελειωμένων φιγούρων, για πρόσβαση στις μπογιές και τα πινέλα, για τα μέσα καθαρισμού των πινέλων, για τον φραπέ, κτλ. Α ναι, θα είναι καλό να μπορούμε να στηρίζουμε και κάπου τα χέρια μας όταν βάφουμε.
     Έχοντας όλα αυτά στο μυαλό, θα πρέπει να εξασφαλίσουμε ένα τραπέζι, ένα πάγκο ή ένα γραφείο επάνω στο οποίο θα μπορούμε να έχουμε μόνιμα απλωμένα και κατά προτίμηση τακτοποιημένα όλα τα παραπάνω (εντάξει, το ποτήρι του φραπέ μπορεί να μετακινείται κάθε τόσο). Οι θέσεις όλων των υλικών μας θα πρέπει να είναι σταθερές, ώστε να ξέρουμε ότι π.χ. τα πινέλα είναι στα δεξιά, το νέφτι ή το νερό στο οποίο καθαρίζουμε τα πινέλα αριστερά, οι μπογιές στο κέντρο, τα πανάκια καθαρισμού των πινέλων πίσω από τις μπογιές, κτλ. Ίσως ακούγεται υπερβολικά απλό, αλλά όπως είπε και ο Βον Μπίσμαρκ «Τα καλύτερα σχέδια μάχης καταστρέφονται με τον πρώτο πυροβολισμό» (ελεύθερη μετάφραση). Η υπόθεση της τακτοποίησης του χώρου θέλει μια καλή δόση πειθαρχίας στο να επιστρέφουν τα αντικείμενα στο μέρος από τα οποία τα πήραμε. Γλιτώνει απίστευτα πολύ χρόνο όταν ξέρει κάποιος που να βρει αυτό που θέλει, όταν το χρειαστεί. Είναι κρίμα λόγου χάρη να σηκώνεται κάποιος να κάνει φραπέ κάθε τόσο επειδή καθάρισε κατά λάθος το πινέλο του μέσα στο ποτήρι. Τακτοποίηση δε σημαίνει απαραίτητα γυαλισμένες επιφάνειες, αλλά σημαίνει διαχωρισμό των διαφόρων υλικών σε εύκολα, προσβάσιμα μέρη, οπότε όποιος πήρε ήδη το ξεσκονόπανο και το καθαριστικό επιφανειών, μπορεί να το αφήσει κάτω αυτή τη στιγμή.
     Πολύ βασικό στο θέμα του χώρου είναι ο επαρκής φωτισμός του. Είναι πολύ κουραστικό για τα μάτια να βάφει κανείς σε ανεπαρκώς φωτισμένο χώρο και η τελειωμένη φιγούρα σίγουρα θα δείχνει διαφορετικά όταν βρεθεί σε κανονικό φως. Ιδανικές για την περίπτωση είναι οι λάμπες λευκού φωτός, είτε μία μεγάλη παράλληλα με το σώμα μας επάνω από το χώρο που βάφει κανείς είτε εναλλακτικά δύο προβολάκια εκατέρωθεν της επιφάνειας που βάφουμε. Σκοπός μας είναι η καλύτερη προσομοίωση του φωτός ημέρας και η όσο το δυνατόν λιγότερη σκίαση. 
     Επίσης πολύ βασικό για το χώρο είναι να έχουμε επαρκή αερισμό αν χρησιμοποιούμε σπρέϋ, αερογράφο ή σμάλτα για χρώματα. Ο σωστός αερισμός σε αυτές τις περιπτώσεις είναι απαραίτητος καταρχάς για την υγεία μας και στη συνέχεια για αποφυγή προστριβών με τους υπόλοιπους ένοικους του σπιτιού λόγω των οσμών που τα πιο πάνω υλικά αποπνέουν. 
     Όσον αφορά το χρόνο, καλό θα είναι να τον οργανώσουμε, ώστε να βάφουμε λίγη ώρα κάθε μέρα. Είναι πολύ προτιμότερο π.χ. να βάφει κανείς σε διάστημα μίας εβδομάδας μία ώρα την ημέρα και όχι επτά ώρες σε μία μέρα. Οι λόγοι είναι προφανείς: Είναι πολύ πιθανό κάποιος να βαρεθεί ή να κουραστεί, όταν βάφει πολλές ώρες συνέχεια. Εξάλλου η ενασχόληση με το χόμπι σε τακτική βάση, έστω και για λίγη ώρα, κάνει πολύ πιο ξεκούραστη τη μέρα μας (ένα από τα μικρά μυστικά του ευ ζην, προσφορά του συλλόγου στους αναγνώστες αυτού του άρθρου).
     Μπορεί να θέλει κάποιος να βάφει στο σκοτάδι, να δουλεύει μέσα σε ένα αχούρι, να είναι τα πάντα ένα χάος, να υπάρχει κλεισούρα, να βάφει στημένος ανάποδα στον τοίχο κάνοντας γιόγκα. Κανένα πρόβλημα. Υπάρχει όμως ένας κανόνας απαράβατος: ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να βάφουμε μία μινιατούρα τη φορά, αυτό μας γλιτώνει χρόνο και κόπο. Η δημιουργία ενός στρατού απαιτεί την εφαρμογή βιομηχανικού τρόπου παραγωγής. Ο παίκτης πρέπει να πάψει να σκέφτεται τη φιγούρα και να αρχίσει να σκέφτεται το στρατό. Το βάψιμο θα πρέπει να γίνεται ανά μονάδα ή καλύτερα, ανά όσες το δυνατόν περισσότερες φιγούρες με κοινή στολή. Ο χρόνος που απαιτείται για να βάψουμε μία φιγούρα από την αρχή ως το τέλος αντιστοιχεί περίπου στον ίδιο χρόνο που απαιτούν δέκα φιγούρες που βάφονται με την διαδικασία της αλυσίδας παραγωγής, δηλαδή αν βάφονται όλες ταυτόχρονα. Ο απλούστατος λόγος είναι ότι δεν μπορεί κανείς να βάψει ένα χρώμα αν δεν έχει στεγνώσει το προηγούμενο στρώμα χρώματος. Αυτό βέβαια εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα υλικά που χρησιμοποιούνται, με τα ακρυλικά χρώματα να στεγνώνουν γρηγορότερα, τα σμάλτα να ακολουθούν σε χρόνο στεγνώματος, ενώ αν χρησιμοποιεί κάποιος λάδια για το βασικό βάψιμο σίγουρα μέχρι να στεγνώσει η πρώτη φιγούρα που έβαψε, θα έχει προλάβει να βάψει όλες τις φιγούρες της πλήρους διάταξης μάχης του στρατού του.
     Ένα άλλο βασικό θέμα και ένα από τα μυστικά της γρήγορης δημιουργίας ενός στρατού, όσο τουλάχιστον αφορά το βάψιμό του, είναι να συνειδητοποιήσει ο παίκτης ότι ο στρατός που φτιάχνει ΔΕΝ ΠΡΟΟΡΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΜΟΝΤΕΛΙΣΜΟΥ, αλλά για μάχες επάνω σε τραπέζι. Όχι, όσοι βιαστήκατε και αρχίσατε να βουτάτε τις φιγούρες σας μέσα στον κουβά με το χρώμα βγάλτε τις γρήγορα έξω και καθαρίστε τις. Δεν εννοούσα αυτό. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι οι φιγούρες των wargamers υπόκεινται σε πάρα πολλές και μεγάλες δοκιμασίες, με αποτέλεσμα να φθείρεται εύκολα η μπογιά επάνω τους. Είμαι υπέρ του να βάφουμε όσο το δυνατόν καλύτερα τις φιγούρες, αλλά από την άλλη βάφω και πάρα πολύ γρήγορα. Με απλά λόγια, η χρήση 8 χρωματικών τόνων δέρματος για το πρόσωπο -όλοι έχουμε τα βίτσια μας- είναι περιττή, εφόσον οι πολλές λεπτομέρειες τείνουν να χαθούν μέσα στη μάζα. Σίγουρα δε θέλουμε ένα αποτέλεσμα όπου δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε έναν αρχαίο οπλίτη από ένα Troll. Συνήθως ένα απλό αστάρωμα, στη συνέχεια βάψιμο των διαφόρων μερών της φιγούρας και τέλος ένα ή δύο περάσματα με στεγνό πινέλο αρκούν για να «δείξει» ένας στρατός.
 
 ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ
     Πρόσφατα ολοκληρώθηκε η δημιουργία μίας μεραρχίας πολωνικού ιππικού του 1813 (κάπου προς το τέλος της Ναπολεόντειας περιόδου). Το όλο εγχείρημα εξελίχθηκε ως εξής:
     Ξεκίνησα να φτιάχνω το πολωνικό ιππικό, ως συμπλήρωμα για ένα πολωνικό σώμα στρατού, μιας και το πεζικό μου αισθάνονταν μοναξιά και χρειάζονταν κάτι να το υποστηρίζει. Ψάχνοντας στο διαδίκτυο βρήκα δύο ιστοχώρους που αφορούσαν τη διάταξη μάχης των Πολωνών στο στρατό του Ναπολέοντα. Το site ανέφερε τέσσερα συντάγματα με περίπου 600 άντρες το καθένα, οπότε μετατρέποντας τους άντρες σε φιγούρες είδα πως χρειαζόμουν δώδεκα φιγούρες για κάθε ένα από αυτά. Οι φιγούρες που χρησιμοποίησα ήταν των 15mm και τις παρήγγειλα από την Αθήνα. Μόλις τις παρέλαβα, τις οργάνωσα στα τέσσερα συντάγματα που απαρτίζουν τη μεραρχία και ξεκίνησα το βάψιμο. Επειδή το κάθε σύνταγμα έχει διαφορετική στολή, ήταν πιο βολικό να τα βάψω ένα-ένα.  
     Έψαξα και βρήκα άλλο ένα site σχετικό με στολές της περιόδου και τις διασταύρωσα με τρία βιβλία και ένα περιοδικό σχετικά με το θέμα. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποίησα για πρώτη φορά ακρυλικά χρώματα και μπορώ να πω πως έμεινα αρκετά ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα αν και όχι τόσο από την ποιότητα των χρωμάτων (κάποια από αυτά ήταν πολύ ρευστά και χρειάστηκαν τρία χέρια για να πιάσει τελικά το χρώμα όπως πρέπει). Μόλις τέλειωσα με το βάψιμο τις έβαλα στις βάσεις σύμφωνα με τους κανόνες που χρησιμοποιώ και περιμένω να καλπάσουν προς τη δόξα για πρώτη φορά σε μία από της μάχες μας στο «στέκι».
 


 

Σαν σήμερα..

1912 : Ελληνικό απόσπασμα δύο ταγμάτων πεζικού και μίας πυροβολαρχίας αποβιβάζεται και απελευθερώνει τους Άγιους Σαράντα στην Βόρειο Ήπειρο. Καθώς όμως δέχθηκε ισχυρή εχθρική πίεση αναγκάσθηκε να υποχωρήσει την 28/11 και να διεκπεραιωθεί διά θαλάσσης στην Κέρκυρα.


1940 : Ο Ελληνικός Στρατός (Γ' ΣΣ) απελευθερώνει την Μοσχόπολη της Βορείου Ηπείρου.


Εμφάνιση όλων

Επισκέπτες


Eπισκέπτες από τις 1/9/2008: 22401